Als klein meisje wist ik al vrij snel wat ik later zou willen doen; paarden helpen en in de natuur bezig zijn. Ik was altijd buiten te vinden tussen de dieren. Daar voelde ik me écht mezelf. Op school paste ik niet zo goed in het systeem, waardoor ik me vaak onbegrepen heb gevoeld. De paarden hielpen mij, ze gaven me rust en gronding, bij hun kon ik mijn hoofd leeg maken.

Toen ik 6 werd mocht ik op paardrijden. Dat was echt een droom die uitkwam. Na vele jaren op een manege te hebben gereden kwam ik bij Het Paardenparadijs. Een paddock paradise in Valkenswaard waar de paarden in vrijheid en in een kudde samen leven, een echt paradijs. Hier heb ik geleerd hoe je op een andere, meer natuurlijke, manier met de paarden kan werken en communiceren. Totaal anders van wat ik op de manege had geleerd, maar wel een ware eye opener. Ik leerde alles over grondwerk en de onderlinge lichaamstaal van de paarden. Door de jaren heen heb ik cursussen gevolgd om mijn kennis te verdiepen.

Het paard op de foto is Sentimiento, maar ik noem hem eigenlijk  altijd Senti of Sen. Dit is mijn eigen paard, mijn maatje voor het leven. Hij is al sinds dag 1 bij mij, niet niks zo'n veulen als eerste eigen paard ;) Samen met Senti heb ik nog meer mogen leren over het grondwerk, alles wat hij nu kan hebben we samen gedaan. Iets waar we heel trots op zijn!